Swory w barwach Niepodległej

Są takie dni, które na długo pozostają w pamięci. Dni, w których historia spotyka się z teraźniejszością, powaga przeplata się ze wzruszeniem, a biało-czerwone barwy stają się czymś więcej niż narodowymi symbolami. Stają się znakiem wspólnoty, dumy i miłości do Ojczyzny. Takim właśnie dniem był 11 listopada w Sworach, gdzie zgodnie z wieloletnią tradycją odbyły się Gminne Obchody Narodowego Święta Niepodległości.

            Tego dnia Swory stały się miejscem szczególnym, przestrzenią spotkania pokoleń, wspólnego przeżywania historii i manifestowania patriotyzmu. W podniosłej, a zarazem niezwykle serdecznej atmosferze zgromadzili się mieszkańcy Swór i okolicznych miejscowości, przedstawiciele władz powiatowych i gminnych, lokalnych instytucji i organizacji, grupy rekonstrukcyjne oraz wszyscy ci, którym bliskie są wartości wolności, pamięci i narodowej tożsamości.

            Obchody rozpoczęła uroczysta Msza Święta w miejscowym kościele. Jej modlitewny charakter wprowadził zgromadzonych w nastrój refleksji i zadumy nad losami Ojczyzny. Później, pod Pomnikiem Dziesięciolecia Odzyskania Niepodległości, w ciszy i skupieniu, wspólnie odśpiewano hymn państwowy. Złożone przez liczne delegacje wieńce i zapalone znicze stały się wymownym hołdem dla tych, którzy swoją odwagą, poświęceniem i niezłomnością wywalczyli nam wolną Polskę. Była to chwila, w której szczególnie mocno można było poczuć, że pamięć o przeszłości jest nie tylko naszym obowiązkiem, ale również częścią narodowej wspólnoty.

            Wyjątkowy charakter uroczystości podkreślił przemarsz do Szkoły Podstawowej w Sworach, któremu rytm nadawały dźwięki tarabanów. Ich donośne brzmienie niosło się po okolicy, przywołując ducha minionych pokoleń i nadając wydarzeniu niezwykle uroczystą oprawę.

            Po przemarszu i części oficjalnej, której ważnym dopełnieniem były wystąpienia dyrektor Szkoły Podstawowej w Sworach Gabrieli Skraburskiej, Wójta Gminy Biała Podlaska Konrada Gąsiorowskiego, radnego powiatowego Czesława Pikacza oraz radnego gminnego Dariusza Gromadzkiego, przyszedł czas na artystyczną odsłonę patriotycznego świętowania.

W niezwykle sugestywnej, pełnej symboliki i narodowych barw scenografii zgromadzeni goście stali się świadkami wyjątkowej opowieści o miłości do Ojczyzny. Jej autorami byli młodzi artyści ze Szkoły Podstawowej w Sworach, którzy pod kierunkiem nauczycielek: Violetty Więckowskiej, Iwony Gałamagi, Barbary Konkol i Barbary Panasiuk przygotowali poruszający program artystyczny. Tym razem patriotyzm przemówił językiem szczególnym,  językiem tańca, pantomimy, śpiewu i muzyki. Każdy gest, każdy ruch, każde słowo i dźwięk układały się w wielobarwną opowieść o Polsce, tej wywalczonej przez przodków, ukochanej i bliskiej, obecnej w sercach kolejnych pokoleń.

Młodzi wykonawcy z niezwykłą wrażliwością i zaangażowaniem przypomnieli, że miłość do Ojczyzny nie zawsze potrzebuje wielkich słów. Czasem wystarczy spojrzenie, symboliczny gest, melodia czy taneczny krok, by wyrazić to, czego nie sposób zamknąć w zwyczajnych zdaniach. Ich występ był nie tylko artystyczną prezentacją, ale przede wszystkim pięknym świadectwem patriotycznego wychowania i żywej pamięci o narodowym dziedzictwie. Był też wzruszającym spotkaniem pokoleń, w którym dziecięca ekspresja połączyła się z doświadczeniem i pamięcią dorosłych.

            Po pełnych patriotycznych emocji chwilach świętowanie przeniosło się na szkolne boisko, gdzie podniosły nastrój ustąpił miejsca radosnemu, wspólnotowemu spotkaniu, nie tracąc jednak nic ze swojego wyjątkowego charakteru.

Na uczestników czekało wiele interesujących atrakcji. O bezpieczeństwie, odpowiedzialności i codziennej służbie opowiadali funkcjonariusze Komendy Miejskiej Policji, a także przedstawiciele Lubelskiego Oddziału Służby Celno-Skarbowej, który przybyli wraz z niezwykłym czworonożnym gościem, Tiną, specjalnie wyszkolonym psem służbowym. Zaprezentowane przez nią umiejętności wzbudziły ogromne zainteresowanie, szczególnie wśród najmłodszych uczestników. Pokaz był nie tylko atrakcyjnym widowiskiem, ale również okazją do poznania specyfiki odpowiedzialnej i wymagającej pracy służb mundurowych.

            Nie zabrakło także sportowych emocji. Tradycyjnie, jak co roku, odbył się „Bieg dla Niepodległej”, przygotowany przez nauczycieli wychowania fizycznego Panią Monikę Kiryluk i Pana Rafała Hoduna. Wspólny bieg stał się pięknym symbolem pamięci, jedności i radości płynącej z życia w wolnym kraju. Na trasie liczyła się nie tylko sprawność, ale przede wszystkim uczestnictwo, wspólne przeżywanie święta i świadomość, że patriotyzm można wyrażać również poprzez aktywność, zaangażowanie i bycie razem.

            O wyjątkowy wymiar kulinarny zadbali ci, którzy doskonale wiedzą, że wspólnota buduje się także przy wspólnym stole. Druhowie z OSP Swory serwowali gorącą, aromatyczną grochówkę oraz kiełbaski z grilla, natomiast przedstawicielki okolicznych Kół Gospodyń Wiejskich częstowały gości domowymi wypiekami i rozgrzewającą, pachnącą jesienią herbatą. Były to smaki, które doskonale wpisały się w atmosferę listopadowego świętowania, dodając mu swojskiego ciepła i rodzinnego charakteru.

Szkolne boisko wypełniło się rozmowami, uśmiechami i serdecznością. Spotkali się tu przedstawiciele różnych pokoleń: dzieci, młodzież, dorośli i seniorzy. Wspólnie spędzany czas, życzliwość, wzajemna otwartość i radość ze spotkania stworzyły niezwykły klimat, w którym patriotyczne wzruszenie naturalnie połączyło się z poczuciem przynależności do lokalnej wspólnoty.  W tym tkwiła szczególna wartość tego dnia. Święto Niepodległości stało się nie tylko okazją do przypomnienia wielkich kart polskiej historii, ale również do umocnienia więzi między ludźmi, którzy na co dzień tworzą swoją małą ojczyznę. Pokazało, że patriotyzm nie kończy się na uroczystych apelach, symbolach i narodowych barwach. Żyje w naszej pamięci, tradycji, wzajemnej trosce, społecznej aktywności i gotowości do wspólnego działania. Wszystko to tradycyjnie upamiętniła szkolna „fotoreporterka” Pani Iwona Chaniewicz.

            Tego dnia w Sworach biało-czerwone barwy połączyły serca, pokolenia i środowiska. Było uroczyście, wzruszająco, ale też radośnie i serdecznie. Było tak, jak powinno być podczas świętowania wolności, z dumą z przeszłości, wdzięcznością za teraźniejszość i nadzieją na przyszłość.

VIOLETTA WIĘCKOWSKA